Budynek Renzo Piano

Nasz biurowiec

Biurowiec ten, którego budowę ukończono w roku 1985, uznano za najnowocześniejszy w owym czasie budynek przemysłowy.

Jego twórca, architekt Renzo Piano, znany być może bardziej z tak widowiskowych dzieł, jak paryskie centrum Beaubourg, podczas tworzenia naszych nowych biur współpracował ściśle z zarządem firmy Lowara. Wspólnym wysiłkiem powstał budynek oferujący 4000 metrów kwadratowych przestrzeni biurowej (w tym 200 - krytej) opartej na planie otwartym, w którym zamiast ścian działowych pomiędzy odizolowanymi biurami uzyskano szeroką, otwartą przestrzeń do wspólnej pracy urządników i kadry zarządzającej. Fasada budynku, o długości 150 metrów, ożywiona szerokimi oknami, z jednej strony ukazuje wnętrze, a z drugiej prezentuje widok na zakład produkcyjny.

Projekt dachu przypomina żagiel, który w idealnych warunkach chwyta wiatr i pcha statek naprzód. Myśl przewodnia jest jasna: nasza firma zmierza naprzód w kierunku nowych idei, a jej pracownicy podejmują ważne decyzje z niezbędnym zdecydowaniem i zapałem.

Kontury stalowych wsporników dachu i ażurowa konstrukcja łącząca oparta na kolumnach stwarzają wrażenie lekkości i spokojnego, statycznego nacisku sprowadzone do samej esencji zjawiska. Konstrukcja modułowa, w której elementy wsporcze powtarzają temat przewodni budynku, stanowi jednocześnie bezpośredni wyraz tego nowego założenia architektonicznego i jego podstawową siłę.

Paraboliczne połacie pokrycia dachu z blachy falistej przełamują i zmiękczają efekt sztucznego oświetlenia oraz zmniejszają poziom hałasu wydawanego przez liczne instalacje budynku, a złącza przewodów znajdują się pod specjalną podłogą pływającą.

Wszystkie układy zostały zaprojektowane tak, aby pasowały do ogólnego zamysłu użytkowego budynku stanowiącego połączenie estetyki i funkcjonalności. Dlatego na przykład instalacja grzewcza i klimatyzacja zostały wyposażone w czujniki ciepła umieszczone w suficie, służące do określania poprawności działania naturalnego systemu wentylacji.

W przypadku wykrycia nadmiernie wysokiej temperatury, czujniki uruchamiają system tryskaczy umieszczonych na zewnątrz na dachu, co pozwala obniżyć temperaturę w budynku.

Budynek ten stanowi ważny przykład umiejętnego połączenia nowoczesnych technologii z twórczym i pełnym romachu projektem. W tym przypadku nie mamy do czynienia z kolejnym obiektem architektury przemysłowej opartym na ustalonych, a jednocześnie skostniałych wzorcach. Tutaj architektura jednoczy się z nauką i techniką, aby wspólnie stworzyć budynek łączący w sobie wszelkie niezbędne zalety funkcjonalne i projektowe z niezaprzeczalną nutą piękna.